វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្ដៅ
កិ. [ស្ដៅ]
ចាក់ចំណងចងអបទប់ដៅៗបណ្ដើរសិនដើម្បីឱ្យងាយក្ដាប់កណ្ដាប់មាត់សម្រេចការ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៣ ន័យនិយមន័យ
១
ចាក់ចំណងចងអបទប់ដៅៗបណ្ដើរសិនដើម្បីឱ្យងាយក្ដាប់កណ្ដាប់មាត់សម្រេចការ :
ឧទាហរណ៍
“ស្ដៅល្អី។”
២
(ព.ប្រ.) និយាយឬធ្វើម្ដងដំបូងឱ្យជាតម្រាយ ឬលំអានលមើលសិន :
ឧទាហរណ៍
“និយាយស្ដៅមើលសិន។”
៣
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ មានរសល្វីង ស្លឹកខ្ចីប្រើជាអន្លក់ឬញាំបរិភោគបាន, ប្រើជាថ្នាំរម្ងាប់គ្រុនក្ដៅក៏បាន :
ឧទាហរណ៍
“អន្លក់ស្ដៅ, ញាំស្ដៅ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់