វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្តុក
ន. [ស្តុក] (ជើង ត)
សន្និធិ; ចំនួនទំនិញដែលតម្កល់ទុកបម្រុងលក់, គំនរទំនិញផ្សេងៗដែលនៅសល់តម្កល់ទុកក្នុងឃ្លាំង, ក្នុងផ្សារ :
សន្និធិ; ចំនួនទំនិញដែលតម្កល់ទុកបម្រុងលក់, គំនរទំនិញផ្សេងៗដែលនៅសល់តម្កល់ទុកក្នុងឃ្លាំង, ក្នុងផ្សារ :
សន្និធិ; ចំនួនទំនិញដែលតម្កល់ទុកបម្រុងលក់, គំនរទំនិញផ្សេងៗដែលនៅសល់តម្កល់ទុកក្នុងឃ្លាំង, ក្នុងផ្សារ :
“ពិនិត្យស្តុកទំនិញ។”
ទុកទំនិញនៅក្នុងស្តុក, ដាក់ទំនិញបម្រុងទុកនៅក្នុងឃ្លាំង ដើម្បីនឹងលក់ចេញ :
“ស្តុកឈើទុកខុសច្បាប់, ទំនប់ស្តុកទឹក។”