ស្ត្រី
ស្រី (ព.ខ្ព.) ជាគូគ្នានឹងបុរស, ត្រូវប្រើឱ្យស្របគ្នាថា បុរសស្ត្រី, ប្រុសស្រី; កុំប្រើ បុរសស្រី, ប្រុសស្ត្រី ដូច្នេះឡើយ។
ស្រី (ព.ខ្ព.) ជាគូគ្នានឹងបុរស, ត្រូវប្រើឱ្យស្របគ្នាថា បុរសស្ត្រី, ប្រុសស្រី; កុំប្រើ បុរសស្រី, ប្រុសស្ត្រី ដូច្នេះឡើយ។
ស្រី (ព.ខ្ព.) ជាគូគ្នានឹងបុរស, ត្រូវប្រើឱ្យស្របគ្នាថា បុរសស្ត្រី, ប្រុសស្រី; កុំប្រើ បុរសស្រី, ប្រុសស្ត្រី ដូច្នេះឡើយ។
“”
អ្នកស្រឡាញ់ស្ត្រី, អ្នកងប់ចិត្តទៅរកស្ត្រី។
“”
ការរបស់ស្ត្រី; ស្ត្រីអ្នកបម្រើ។
“”
ទឹកដោះស្ត្រី (ទឹកដោះមនុស្ស)។
“”
(ម.ព. ស្ត្រីក្សីរ)។
“”
ចរិយារបស់ស្ត្រី។
“”
ពួកស្ត្រី, ស្ត្រីទូទៅ។
“”
ជាតិជាស្ត្រី (ស្ត្រី)។
“”
អ្នកលេងស្រី។
“”
អ្នកដែលមិនចូលចិត្តនឹងស្ត្រី, អ្នកស្អប់ស្រី។
“”
ស្ត្រីដែលទុកជាទ្រព្យ; អ្នកដែលមានស្ត្រីជាទ្រព្យ, ដែលលើកស្ត្រីថាជាទ្រព្យ។
“”
ច្បាប់សម្រាប់ស្ត្រី; ច្បាប់បញ្ញត្តចំពោះពួកស្ត្រី។
“”
ដែលមានស្ត្រីជាមុខ; អ្នកដែលយកស្ត្រី ធ្វើជាមុខ, ដែលអាងតែស្រី។
“”
ភាពជាស្ត្រី។
“”
ភេទស្ត្រី។
“”
មាយាស្ត្រី; កលឧបាយរបស់ស្ត្រី, ពុតស្រី។
“”
(ម.ព. ស្ត្រីមន្ត្រ)។
“”
ស្ត្រីកែវ, ស្ត្រីឆើតឆាយ, នាងឆើតឆោម, នាងឆោមឆាយ; លក្ស្មី។
“”
(ម.ព. ស្ត្រីលក្សណ៍)។
“”
ល័ក្សណ៍របស់ស្ត្រី។
“”
ភេទស្ត្រី; (ព.វ.) សព្ទតន្តីភាសាមានសំស្ក្រឹតនិងបាលីជាដើម ដែលមានការន្តកំណត់ថាជាភេទស្ត្រី :
“កន្យា ឬ កញ្ញា, ទេវតា, ទេវីឬទេពី, ធម្មតា, មាលា, សាលា ជាស្ត្រីលិង្គ។”
(ម.ព. ស្ត្រីលក្សណ៍)។
“”
ស្ត្រីមានល័ក្សណ៍ដ៏ប្រសើរ។
“”
(ម.ព. ស្ត្រីវរលក្សណ៍)។
“”
បុរសដែលស្ត្រីឈ្នះ, ដែលចាញ់អំណាចស្ត្រី, អ្នកដែលចាញ់អំណាចប្រពន្ធ; ប្រុសកំសាកញី។
“”
សម្ភោគជាមួយនឹងស្ត្រី។
“”
(ម.ព. ការន្ត ផង)។