វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្ត្រេស
ន. [ស្ត្រេស]
(វេជ្ជ.) ភាពតានតឹងក្នុងចិត្ត ជាលទ្ធផលដែលកើតចេញពីប្រតិកម្មរវាងអារម្មណ៍ និងសរីរាង្គកាយទៅនឹងស្ត្រេសស័រ (ប្រភពនាំឱ្យមានភាពតានតឹងក្នុងចិត្ត) :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
(វេជ្ជ.) ភាពតានតឹងក្នុងចិត្ត ជាលទ្ធផលដែលកើតចេញពីប្រតិកម្មរវាងអារម្មណ៍ និងសរីរាង្គកាយទៅនឹងស្ត្រេសស័រ (ប្រភពនាំឱ្យមានភាពតានតឹងក្នុងចិត្ត) :
ឧទាហរណ៍
“ស្ត្រេសស័រមានប្រភពមកពីបរិស្ថាន ទំនាក់ទំនង ការងារ និងសង្គម។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់