វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្ថវិរៈ
គុ., ន. [ស្ថៈ-វិ-រៈ]
ចាស់, ថេរឬថេរៈ, អ្នកចាស់ជាងគេ, អ្នកមានវស្សាចាស់ :
ចាស់, ថេរឬថេរៈ, អ្នកចាស់ជាងគេ, អ្នកមានវស្សាចាស់ :
ចាស់, ថេរឬថេរៈ, អ្នកចាស់ជាងគេ, អ្នកមានវស្សាចាស់ :
“ស្ថវិរឧបគុប្ដៈ ព្រះថេរៈឈ្មោះឧបគុប្ដៈ។”
ភាពជាស្ថវិរៈ (ភាពជាថេរៈ)។
“”
ទីឬថ្នាក់ស្ថវិរៈ (ច្រើនប្រើ ថេរ ឬ ថេរៈ ជាង)។
“”
(ម.ព. ថេរ ផង)។