វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្ទក់
គុ. [ស្ទក់]
ដែលឡើងសាច់ស្ពោតឬស្ទីកស្គុយ ដោយបុក, ដោយទង្គិច, ដោយប៉ះដល់ត្រូវខ្លាំង :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៣ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលឡើងសាច់ស្ពោតឬស្ទីកស្គុយ ដោយបុក, ដោយទង្គិច, ដោយប៉ះដល់ត្រូវខ្លាំង :
ឧទាហរណ៍
“អន្លូងក្បាលស្វាស្ទក់។”
២
ដែលឡើងសាច់រលស្ពឹកមិនដឹងសម្ផស្ស មិនស្រៀវមិនព្រឺ :
ឧទាហរណ៍
“ជើងស្ទក់។”
៣
ដែលមិនស្ទុះ, ដែលយឺតយ៉ាវ, ដែលមានសម្ទក់ :
ឧទាហរណ៍
“មនុស្សស្ទក់, កម្លាំងម៉ាស៊ីនរាងស្ទក់, ធ្វើការស្ទក់ៗ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់