វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្ទប
គុ. [ស្ទប]
ដែលមានសាច់សណ្ឋានដូចជាស្រទប គឺដែលមានសំបកនៅក្នុងសាច់នាំឱ្យសាច់មិនជាប់គ្នា :
ដែលមានសាច់សណ្ឋានដូចជាស្រទប គឺដែលមានសំបកនៅក្នុងសាច់នាំឱ្យសាច់មិនជាប់គ្នា :
ដែលមានសាច់សណ្ឋានដូចជាស្រទប គឺដែលមានសំបកនៅក្នុងសាច់នាំឱ្យសាច់មិនជាប់គ្នា :
“សាច់ឈើស្ទប។”
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំជាមួយនឹងពាក្យ អប ថា អបស្ទប អបទប់ទល់ផ្សំជាមួយគ្នាដូចជាស្រទប :
“ប្រែករទេះបាក់, ត្រូវរកឈើមកអបស្ទបវា ប្រើបណ្ដោះអាសន្នសិនទៅ។”