វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្ទាប
កិ. [ស្ទាប]
ពាល់ចុះពាល់ឡើងឬពាល់ច្បួតស្រាលៗ, ចាប់ពាល់ឬរាវថ្នមៗ :
ពាល់ចុះពាល់ឡើងឬពាល់ច្បួតស្រាលៗ, ចាប់ពាល់ឬរាវថ្នមៗ :
ពាល់ចុះពាល់ឡើងឬពាល់ច្បួតស្រាលៗ, ចាប់ពាល់ឬរាវថ្នមៗ :
“យកដៃស្ទាប, ដើរស្ទាបៗ។”
អង្អែលចុះអង្អែលឡើងរឿយៗ។
“”
(ព.ប្រ.) ចាប់តោងអារម្មណ៍រឿយៗមិនលែង។
“”
(ព.ប្រ.) ស្ទង់ចិត្តមើល។
“”
(ព.ប្រ.) ស្ទង់ល្បងមើលបន្តិចៗឱ្យដឹងសិន។
“”
(ព.ប្រ.) បង់គំនិត, បង់ប្រយោជន៍, ខូចការ អស់សង្ឃឹម (ព.សា.)។
“”