វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្ទុះ
កិ. [ស្ទុះ]
រត់ឬបោលពេញសម្ទុះ, ពេញទំហឹង :
រត់ឬបោលពេញសម្ទុះ, ពេញទំហឹង :
រត់ឬបោលពេញសម្ទុះ, ពេញទំហឹង :
“ស្ទុះភ្លែត។”
(ព.ប្រ.) លូតលាស់ :
“ពោតត្រូវភ្លៀងតែពីរថ្ងៃស្ទុះល្កក់។”
ចម្រើន, មានបាន :
“រកស៊ីតែមួយឆ្នាំស្ទុះសន្ធឹក។”
(ម.ព. ស្ទា ផង)។