វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្ទើញ
គុ. [ស្ទើញ]
ដែលរីកច្រពើសឡើងមិនរាបទាបតាមប្រក្រតី, សម្ទើញ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលរីកច្រពើសឡើងមិនរាបទាបតាមប្រក្រតី, សម្ទើញ :
ឧទាហរណ៍
“ធ្មេញស្ទើញ, បបូរមាត់ស្ទើញ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ ដែលរីកច្រពើសឡើងមិនរាបទាបតាមប្រក្រតី, សម្ទើញ :
ដែលរីកច្រពើសឡើងមិនរាបទាបតាមប្រក្រតី, សម្ទើញ :
“ធ្មេញស្ទើញ, បបូរមាត់ស្ទើញ។”