វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្ទើរ
គុ. [ស្ទើ]
ដែលមិនពេញ, មិនល្មម, មិនគ្រប់គ្រាន់; មិនទាន់ដល់កំណត់ :
ដែលមិនពេញ, មិនល្មម, មិនគ្រប់គ្រាន់; មិនទាន់ដល់កំណត់ :
ដែលមិនពេញ, មិនល្មម, មិនគ្រប់គ្រាន់; មិនទាន់ដល់កំណត់ :
“របស់ស្ទើរ; ទុំស្ទើរ។”
ដែលមិនដាច់ស្រេច, នៅរារែក :
“ស្ទើរទៅស្ទើរនៅ, ស្ទើរថាស្ទើរទេ។”
មិនល្មមដល់ចិត្ត, តិចនឹងចិត្ត។
“”
មិនពេញដៃ, មិនអស់ពីដៃ។
“”
រកកល់តែឬរកកល់នឹង :
“ស្ទើរតែមិនបាន, ស្ទើរនឹងមិនកើត។”
(ម.ព. ស្ទើរតែ)។
“”
(សំនួន.) ដែលមានអាការៈធ្ងន់ធ្ងរខ្លាំងណាស់, ដែលពិបាកខ្លាំងពេកស្ទើរនឹងស្លាប់ :
“គាត់រងរបួសធ្ងន់ស្ទើរស្លាប់ស្ទើររស់, ហែលឆ្លងកាត់សង្គ្រាមលំបាកស្ទើរស្លាប់ស្ទើររស់។”