វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្នង
កិ. [ស្នង]
ជួស, ចេញខ្លួនជាតំណាង :
ជួស, ចេញខ្លួនជាតំណាង :
ជួស, ចេញខ្លួនជាតំណាង :
“កូនស្នងឪពុក, ព្រះពុទ្ធរូបស្នងព្រះអង្គ។”
តំណាង។ ឋានន្តរក្រមការខេត្តក្នុងរជ្ជកាលពីដើម។
“”
សងតបវិញ, តបឧបការគុណ :
“ធ្វើបុណ្យតបស្នងសងគុណមាតាបិតា។”
(រ.ស.) ស្នងភ្នែក (វ៉ែនតា)។
“”
(រ.ស.) វែករាប់បាត្រ។
“”
(រ.ស.) ស្លាបព្រា, សម។
“”
វ៉ែនតា (សម្រាប់សាធារណជន)។
“”