វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្នាតក
ន. [ស្នា-តៈ-កៈ] ឬ [ស្នា-ដក់]
អ្នកងូតទឹក; អ្នកងូតទឹកជម្រះចង្រៃ; អ្នកងូតទឹកប្រសិទ្ធីក្នុងវេលាចប់កិច្ចសិក្សា (លទ្ធិព្រាហ្មណ៍) ; ប្រើជា ស្នាតកៈ ក៏បាន។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
អ្នកងូតទឹក; អ្នកងូតទឹកជម្រះចង្រៃ; អ្នកងូតទឹកប្រសិទ្ធីក្នុងវេលាចប់កិច្ចសិក្សា (លទ្ធិព្រាហ្មណ៍) ; ប្រើជា ស្នាតកៈ ក៏បាន។
ឧទាហរណ៍
“”
ចំណាំការប្រើប្រាស់
(បើស្ត្រីជា ស្នាតិកា)។
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
ពាក្យផ្សំ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់