វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្នាតែះ
ន. [ស្នា-តែះ]
ស្នាសិល្ប៍ដែលគ្រូធ្មប់ប្រើឱ្យប្រហារគូសត្រូវដោយប្រើមន្តអាគមអមជាមួយ :
ស្នាសិល្ប៍ដែលគ្រូធ្មប់ប្រើឱ្យប្រហារគូសត្រូវដោយប្រើមន្តអាគមអមជាមួយ :
ស្នាសិល្ប៍ដែលគ្រូធ្មប់ប្រើឱ្យប្រហារគូសត្រូវដោយប្រើមន្តអាគមអមជាមួយ :
“គោបាស្នាតែះ។”