វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្នាបក
ន. [ស្នា-ប៉ៈ-កៈ] ឬ [ស្នា-បក់]
អ្នកផ្ងូតទឹក, អ្នកបម្រើគេក្នុងការងូតទឹក; អ្នកផ្ងូតទឹកបង្កក់ប្រសិទ្ធីឱ្យគេ, អ្នករកប្រយោជន៍ដោយការស្រោចទឹកឱ្យគេ។
អ្នកផ្ងូតទឹក, អ្នកបម្រើគេក្នុងការងូតទឹក; អ្នកផ្ងូតទឹកបង្កក់ប្រសិទ្ធីឱ្យគេ, អ្នករកប្រយោជន៍ដោយការស្រោចទឹកឱ្យគេ។
អ្នកផ្ងូតទឹក, អ្នកបម្រើគេក្នុងការងូតទឹក; អ្នកផ្ងូតទឹកបង្កក់ប្រសិទ្ធីឱ្យគេ, អ្នករកប្រយោជន៍ដោយការស្រោចទឹកឱ្យគេ។
“”
(សរសេរជា ស្នាបកៈ ក៏បាន; បើស្ត្រីជា ស្នាបិកា)។