វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្និត
ន. [ស្និត]
ប្រជុំឬសំណុំផ្លែចេកដែលនៅជាប់នឹងស្ទងឬដែលពន្លះចេញពីស្ទងមកមិនឱ្យរបេះដាច់ពីគ្នា :
ប្រជុំឬសំណុំផ្លែចេកដែលនៅជាប់នឹងស្ទងឬដែលពន្លះចេញពីស្ទងមកមិនឱ្យរបេះដាច់ពីគ្នា :
ប្រជុំឬសំណុំផ្លែចេកដែលនៅជាប់នឹងស្ទងឬដែលពន្លះចេញពីស្ទងមកមិនឱ្យរបេះដាច់ពីគ្នា :
“ស្និតចេក ឬ ចេកមួយស្និត។”
ក្រាសមួយប្រភេទមានធ្មេញទាំងពីរខាងល្អិតញឹកជិត សម្រាប់សិតឱ្យដោយចៃឬសិតសក់ស្លូតឱ្យរាបជិត។
“”