វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្នឹង
ន. [ស្នឹង]
ចម្រឹងស្រួចដែលបោះក្នុងដី ចងខ្សែបសុសត្វ :
ចម្រឹងស្រួចដែលបោះក្នុងដី ចងខ្សែបសុសត្វ :
ចម្រឹងស្រួចដែលបោះក្នុងដី ចងខ្សែបសុសត្វ :
“ស្នឹងគោ។”
បង្គោលខ្លីដែលបោះឬជីកដាំក្នុងដី ចងខ្សែសន្ធឹងដៃជើងមនុស្សទោស :
“ចងស្នឹង, វាយស្នឹង (មានប្រើតែក្នុងរជ្ជកាលពីដើម)។”