វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ស្បើយ

គុ.កិ., គុ. [ស្បើយ]

ដែលស្រាក, ស្រាល, តិចចុះ; ស្រាន្ត, ស្រាកស្រាន្ត; ដែលផុតចាកទុក្ខព្រួយ; ដែលអស់សង្ឃឹម។

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៨ ន័យ
១

ដែលស្រាក, ស្រាល, តិចចុះ; ស្រាន្ត, ស្រាកស្រាន្ត; ដែលផុតចាកទុក្ខព្រួយ; ដែលអស់សង្ឃឹម។

ឧទាហរណ៍

“”

២

ជាស្រឡះ, អស់ជំងឺ។

ឧទាហរណ៍

“”

៣

ជំងឺស្រាកស្រាន្ត។

ឧទាហរណ៍

“”

៤

ភ្លៀងអន់, ភ្លៀងនៅមានតិចតួច។

ឧទាហរណ៍

“”

៥

រាប់អានយ៉ាងស្រាល, យ៉ាងតោះតើយ, យ៉ាងសោះអង្គើយ។

ឧទាហរណ៍

“”

៦

រួចផុតពីគ្រោះថ្នាក់។

ឧទាហរណ៍

“”

៧

ស្រាកស្រាលទុក្ខព្រួយ ឬស្រាកស្រាលជំងឺ។

ឧទាហរណ៍

“”

៨

(ព.ប្រ.) ហើយគ្នា, អស់សង្ឃឹម (ព.សា.) (ព.កា.) សាមញ្ញថា :

ឧទាហរណ៍

“បើស្បើយអាគក ហើយតើត្រូវរក ពីណាមកផ្សំ មានតែត្រូវរក កុំនៅសម្ងំ តែកុំបន្លំ លួចលាក់ទ្រព្យគេ។”

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់