វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្បើយ
គុ.កិ., គុ. [ស្បើយ]
ដែលស្រាក, ស្រាល, តិចចុះ; ស្រាន្ត, ស្រាកស្រាន្ត; ដែលផុតចាកទុក្ខព្រួយ; ដែលអស់សង្ឃឹម។
ដែលស្រាក, ស្រាល, តិចចុះ; ស្រាន្ត, ស្រាកស្រាន្ត; ដែលផុតចាកទុក្ខព្រួយ; ដែលអស់សង្ឃឹម។
ដែលស្រាក, ស្រាល, តិចចុះ; ស្រាន្ត, ស្រាកស្រាន្ត; ដែលផុតចាកទុក្ខព្រួយ; ដែលអស់សង្ឃឹម។
“”
ជាស្រឡះ, អស់ជំងឺ។
“”
ជំងឺស្រាកស្រាន្ត។
“”
ភ្លៀងអន់, ភ្លៀងនៅមានតិចតួច។
“”
រាប់អានយ៉ាងស្រាល, យ៉ាងតោះតើយ, យ៉ាងសោះអង្គើយ។
“”
រួចផុតពីគ្រោះថ្នាក់។
“”
ស្រាកស្រាលទុក្ខព្រួយ ឬស្រាកស្រាលជំងឺ។
“”
(ព.ប្រ.) ហើយគ្នា, អស់សង្ឃឹម (ព.សា.) (ព.កា.) សាមញ្ញថា :
“បើស្បើយអាគក ហើយតើត្រូវរក ពីណាមកផ្សំ មានតែត្រូវរក កុំនៅសម្ងំ តែកុំបន្លំ លួចលាក់ទ្រព្យគេ។”