វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្បែង
ន. [ស្បែង]
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ មានខ្លឹមក្រហមចាស់សម្រាប់ស្ងោរជ្រលក់កក់ត្បាញកន្ទេលក្រហមជាដើម។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ឈ្មោះឈើមួយប្រភេទ មានខ្លឹមក្រហមចាស់សម្រាប់ស្ងោរជ្រលក់កក់ត្បាញកន្ទេលក្រហមជាដើម។
ឧទាហរណ៍
“”
២
ដែកមួយប្រភេទ សណ្ឋានវែងមូលឬមូលមានជ្រុង រាងជ្រលមខាងចុងសម្រាប់ប្រើការគាស់ឬបុកបំបែកថ្ម, ក្រួសរវានជាដើម :
ឧទាហរណ៍
“ដែកស្បែង។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់