វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្បៃ
ន. [ស្បៃ]
សំពត់សាច់ស្ដើងប៉ើងរ៉ើង សម្រាប់ប្រើការធ្វើជាមុង ត្រងច្រោះ ឬគ្របជាដើម :
សំពត់សាច់ស្ដើងប៉ើងរ៉ើង សម្រាប់ប្រើការធ្វើជាមុង ត្រងច្រោះ ឬគ្របជាដើម :
សំពត់សាច់ស្ដើងប៉ើងរ៉ើង សម្រាប់ប្រើការធ្វើជាមុង ត្រងច្រោះ ឬគ្របជាដើម :
“ស្បៃគ្របមុខ, ស្បៃច្រោះម្សៅ, ព្រះថោងតោងស្បៃនាងនាគ។”
(ព.ប្រ.) យប់ងងឹតប្រៀបបាននឹងស្បៃខ្មៅមកគ្របដណ្ដប់លើកន្លែងណាមួយ (ច្រើនតែប្រើក្នុងកំណាព្យ ការពិពណ៌នាផ្សេងៗ) :
“ធ្វើដំណើរជ្រែកស្បៃរាត្រី, រាត្រីស្ងាត់ជ្រងំ ឮតែសំឡេងសត្វយំ រងំពេញស្បៃរាត្រី។”