វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្ប័ស្ដ
គុ.កិ., គុ. [ស្បាស់]
ប្រាកដ, ជាក់, ជាក់ស្ដែង, ជាក់ស្បាន់ (ខ្មែប្រើក្លាយជា ច្បាស់; សព្វថ្ងៃមានមនុស្សខ្លះនិយាយថា ស្ប័ស្ដ ដែរ ប៉ុន្តែ គេទុកថាជាសម្ដីមិនត្រូវទៅវិញ)។ គួរប្រើ ច្បាស់ តាមទម្លាប់ប្រើយូរណាស់ហើយនោះវិញ។
ប្រាកដ, ជាក់, ជាក់ស្ដែង, ជាក់ស្បាន់ (ខ្មែប្រើក្លាយជា ច្បាស់; សព្វថ្ងៃមានមនុស្សខ្លះនិយាយថា ស្ប័ស្ដ ដែរ ប៉ុន្តែ គេទុកថាជាសម្ដីមិនត្រូវទៅវិញ)។ គួរប្រើ ច្បាស់ តាមទម្លាប់ប្រើយូរណាស់ហើយនោះវិញ។
ប្រាកដ, ជាក់, ជាក់ស្ដែង, ជាក់ស្បាន់ (ខ្មែប្រើក្លាយជា ច្បាស់; សព្វថ្ងៃមានមនុស្សខ្លះនិយាយថា ស្ប័ស្ដ ដែរ ប៉ុន្តែ គេទុកថាជាសម្ដីមិនត្រូវទៅវិញ)។ គួរប្រើ ច្បាស់ តាមទម្លាប់ប្រើយូរណាស់ហើយនោះវិញ។
“”