វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្មត់
ន. [ស្មត់]
ឋានន្តរមន្ត្រីស័ក្ដិតូច ពួកស្នង, ក្រឡាពាសក្នុងសម័យពីដើម (បា. សមត្ថ; សំ. សមថ៌ “ដែលអាច; ប៉ិន; រឹងប៉ឹង”)។
ឋានន្តរមន្ត្រីស័ក្ដិតូច ពួកស្នង, ក្រឡាពាសក្នុងសម័យពីដើម (បា. សមត្ថ; សំ. សមថ៌ “ដែលអាច; ប៉ិន; រឹងប៉ឹង”)។
ឋានន្តរមន្ត្រីស័ក្ដិតូច ពួកស្នង, ក្រឡាពាសក្នុងសម័យពីដើម (បា. សមត្ថ; សំ. សមថ៌ “ដែលអាច; ប៉ិន; រឹងប៉ឹង”)។
“”