វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្មន់
កិ. [ស្មន់]
ខូចកាចនឹងគ្នាឬដើរហើរនឹងគ្នា (នៃបុរសស្ត្រីដែលជាប់ជាសាច់ញាតិឬដែលជាញាតិពន្ធ) :
ខូចកាចនឹងគ្នាឬដើរហើរនឹងគ្នា (នៃបុរសស្ត្រីដែលជាប់ជាសាច់ញាតិឬដែលជាញាតិពន្ធ) :
ខូចកាចនឹងគ្នាឬដើរហើរនឹងគ្នា (នៃបុរសស្ត្រីដែលជាប់ជាសាច់ញាតិឬដែលជាញាតិពន្ធ) :
“ស្មន់នឹងគ្នា។”
មុខក្រសួងឬនាទីដែលត្រូវពិន័យតាមមាត្រាច្បាប់បញ្ញត្តអំពីស្មន់នឹងគ្នា។
“”
ស្មន់ ដោយមានអ្នកដទៃជួយលាក់បាំងឱ្យ :
“ស្មន់អន្ធករនឹងគ្នា។”
(បា. សមន្ធ < សម "ស្មើ, ស្មើគ្នា" + អន្ធ "ងងឹត; ខ្វាក់" = ងងឹតស្មើគ្នា;ឬ< សំ + អន្ធ, º > ម "ងងឹតឈឹង"; បើតាមន័យនេះ គួរសរសេរជា ស្មន្ធ អ.ថ. ស្មន់ ប៉ុន្តែមិនដែលប្រើ)។