វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្មាន
ប. [ស្មាន]
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ ស្ម័គ្រ, ស្មោះ ថា ស្ម័គ្រស្មាន និង ស្មោះស្មាន ។
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ ស្ម័គ្រ, ស្មោះ ថា ស្ម័គ្រស្មាន និង ស្មោះស្មាន ។
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ ស្ម័គ្រ, ស្មោះ ថា ស្ម័គ្រស្មាន និង ស្មោះស្មាន ។
“”
នឹកប្រមាណ, កាត់ប្រមាណ, ស្ទង់ដោយកាត់ប្រមាណ :
“ខ្ញុំស្មានមិនខុស។”
ក្រែងលោ, ចួនក្រែង :
“ស្មានជាគេនឹងមក។”
នឹកប្រមាណថា :
“កូនស្រីសោះ ស្មានថាជាប្រុស។”
(ម.ព. ស្ម័គ្រ និង ស្មោះ)។