វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ស្មើ

គុ., គុ.កិ. [ស្មើ]

ដែលប៉ុនគ្នា, ត្រូវគ្នា, មិនលើសមិនខ្វះពីគ្នា; រាបដូចគ្នា (យ៉ាងផ្ទៃស្គរ) ; ដែលជាកណ្ដាលមិនលម្អៀងទៅរកខាងណា :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

៨ ន័យ
១

ដែលប៉ុនគ្នា, ត្រូវគ្នា, មិនលើសមិនខ្វះពីគ្នា; រាបដូចគ្នា (យ៉ាងផ្ទៃស្គរ) ; ដែលជាកណ្ដាលមិនលម្អៀងទៅរកខាងណា :

ឧទាហរណ៍

“ទម្ងន់ស្មើគ្នា, កម្លាំងស្មើគ្នា; តាំងចិត្តស្មើ, រាប់អានស្មើ។”

២

ដែលមានភាពស្មើគ្នា :

ឧទាហរណ៍

“មនុស្សគ្នាស្មើ។”

៣

ប្រាកដដោយ, ស្មើនឹង, ដូចជា។

ឧទាហរណ៍

“”

៤

ដូចគ្នានឹង។

ឧទាហរណ៍

“”

៥

ភាគប៉ុនគ្នា។

ឧទាហរណ៍

“”

៦

ភាពស្មើគ្នា។

ឧទាហរណ៍

“”

៧

ដែលមានមុខមានឈ្មោះស្មើគ្នា, មានមុខការនិងអំណាចដូចគ្នា :

ឧទាហរណ៍

“មនុស្សស្មើមុខ! សិទ្ធិស្មើមុខគ្នាចំពោះមុខច្បាប់, ដើរតួនាទីដោយស្មើមុខក្នុងការពិភាក្សា។”

៨

អស់ហើយ! (ព.គ.)។

ឧទាហរណ៍

“”

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់