វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្មេរ
ន. [ស្មេ]
អ្នកសរសេរ (ស្មៀន) :
អ្នកសរសេរ (ស្មៀន) :
អ្នកសរសេរ (ស្មៀន) :
“កាលណោះព្រះយមពណ្ណរាយ លើសលែងសព្វសាយ ស្ដេចទតព្រះនេត្រយល់ជាក់។ ស្ដេចបើកព្រះឱស្ឋប្រើអ្នក ស្មេរមួយប្រត្យ័ក្ស ដណ្ដឹងឱ្យជាក់ក្ដាត់ណា (សាស្ត្រា សុបិនកុមារ)។”
(ព.សា.) ស្មៀនអ្នកសរសេរ, ស្មៀនធម្មតា។
“”