វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្មោះ
គុ., គុ.កិ. [ស្មោះ]
ត្រង់អស់ពីចិត្ត ឥតកិច្ចកលមាយា, ត្រង់សុទ្ធសាធ :
ត្រង់អស់ពីចិត្ត ឥតកិច្ចកលមាយា, ត្រង់សុទ្ធសាធ :
ត្រង់អស់ពីចិត្ត ឥតកិច្ចកលមាយា, ត្រង់សុទ្ធសាធ :
“ចិត្តស្មោះ; ស្រឡាញ់ស្មោះ។”
ស្មោះឆ្ពោះត្រង់។
“”
សោះសា, ដែលជាស្រឡះហើយ, អស់ឈឺ :
“ជាស្មោះស្មាន។”
ស្មោះឥតល្អៀង។
“”