វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្រកក់
គុ.កិ., គុ. [ស្រ-កក់]
ដែលទទឹកជោកចេញអាការៈកំប្រោន, ប្រុនៗ, ស្ញុល :
ដែលទទឹកជោកចេញអាការៈកំប្រោន, ប្រុនៗ, ស្ញុល :
ដែលទទឹកជោកចេញអាការៈកំប្រោន, ប្រុនៗ, ស្ញុល :
“ដើរហាលភ្លៀងទទឹកស្រកក់។”
(និយាយថា ស្រខក់ឬស្រខុក ក៏មាន ដូចជា ទទឹកស្រខក់, ទទឹកភ្លៀងស្រខុក)។