វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្រកានាគ
ន. [ស្រ-កា-នាក]
ឈ្មោះប្រទាលមួយប្រភេទ ស្លឹកមូលល្អិតៗ ដើមតូចៗ មានបន្លា មានជ័រស ផ្កាតូចព័ណ៌ក្រហម, កាត់ដាំរស់, គេច្រើនដាំក្នុងផើង ប្រើជាគ្រឿងតាំងជាលម្អ។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ឈ្មោះប្រទាលមួយប្រភេទ ស្លឹកមូលល្អិតៗ ដើមតូចៗ មានបន្លា មានជ័រស ផ្កាតូចព័ណ៌ក្រហម, កាត់ដាំរស់, គេច្រើនដាំក្នុងផើង ប្រើជាគ្រឿងតាំងជាលម្អ។
ឧទាហរណ៍
“”
២
ឈ្មោះរុក្ខជាតិវល្លិមួយប្រភេទ មានផ្លែមូលទ្រវែង ហើយសំបកពណ៌ក្រហមឬស្វាយ និងមានក្រឡាស្រដៀងនឹងស្រកានាគ :
ឧទាហរណ៍
“ផ្លែស្រកានាគ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់