វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្រងាំ
[ស្រ-ង៉ាំ]
ដែលមានសម្បុរស្រទំប្រឿងមិនចាំងភ្នែក :
ដែលមានសម្បុរស្រទំប្រឿងមិនចាំងភ្នែក :
ដែលមានសម្បុរស្រទំប្រឿងមិនចាំងភ្នែក :
“សម្បុរស្រងាំ, មើលទៅឃើញស្រងាំ។”
ដែលស្រទំស្រឡះល្ហល្ហេវ :
“មេឃមីរស្រងាំ។”
(ព.ប្រ.) ដែលស្លៀកពាក់សមរម្យមិនរន្ទាលពេក :
“ស្រីស្រស់ស្រងាំ ...។”