វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្រងើ
គុ. [ស្រ-ង៉ើ]
ដែលងើបមុខបន្តិចចេញអាការៈឱ្យឃើញថាមានបើឆ្ងល់មិនជាក់លាក់ ឬដែលមានមុខងើបបន្តិចយ៉ាងជើយសមរម្យ (តាមធម្មតាពីកំណើត) :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលងើបមុខបន្តិចចេញអាការៈឱ្យឃើញថាមានបើឆ្ងល់មិនជាក់លាក់ ឬដែលមានមុខងើបបន្តិចយ៉ាងជើយសមរម្យ (តាមធម្មតាពីកំណើត) :
ឧទាហរណ៍
“ធ្វើមុខស្រងើ; មុខស្រងើស្រស់បស់។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់