វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្រងែ
ន. [ស្រ-ង៉ែ]
ធញ្ញជាតិមួយប្រភេទ ដើមដូចស្រូវ ដុះឯងក្នុងទឹក ផ្លែមានព្រុយជាកន្ទុយត្រង់ខាងចុងគ្រាប់, ប្រើការដូចស្រូវបានដែរ ប៉ុន្តែបាយរឹងណាស់ រសជាតិផ្អោះៗ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ធញ្ញជាតិមួយប្រភេទ ដើមដូចស្រូវ ដុះឯងក្នុងទឹក ផ្លែមានព្រុយជាកន្ទុយត្រង់ខាងចុងគ្រាប់, ប្រើការដូចស្រូវបានដែរ ប៉ុន្តែបាយរឹងណាស់ រសជាតិផ្អោះៗ :
ឧទាហរណ៍
“ស្រងែដំណើប, ស្រងែខ្សាយ។”
២
ឈ្មោះក្ដាមស្រែមួយប្រភេទ មាឌតូច ច្រើនជ្រកនៅក្នុងគុម្ពស្រងែ, ក្នុងគុម្ពស្រូវ :
ឧទាហរណ៍
“ក្ដាមស្រងែ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់