វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្រដាស់
គុ., គុ.កិ. [ស្រ-ដាស់]
រង្វើលឃ្លាតពីគ្នាយ៉ាងល្មម, ស្រឡះ, មិនញឹក, មិនដាសជិតគ្នា :
រង្វើលឃ្លាតពីគ្នាយ៉ាងល្មម, ស្រឡះ, មិនញឹក, មិនដាសជិតគ្នា :
រង្វើលឃ្លាតពីគ្នាយ៉ាងល្មម, ស្រឡះ, មិនញឹក, មិនដាសជិតគ្នា :
“ពពកស្រដាស់, ដំណាំស្រដាស់ៗពីគ្នា; កាសឱ្យឃ្លាតស្រដាស់ៗ, ស្រដាស់ភ្នែក។”