វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ស្រណាង

ន. [ស្រ-ណាង]

លំនៅមានសណ្ឋានជាធ្នះ តែមានដំបូល ធ្វើលើដើមឈើធំ សម្រាប់នៅបណ្ដោះអាសន្ន ឱ្យផុតភ័យអំពីសត្វសាហាវមានខ្លាជាដើម :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

លំនៅមានសណ្ឋានជាធ្នះ តែមានដំបូល ធ្វើលើដើមឈើធំ សម្រាប់នៅបណ្ដោះអាសន្ន ឱ្យផុតភ័យអំពីសត្វសាហាវមានខ្លាជាដើម :

ឧទាហរណ៍

“ធ្វើស្រណាងនៅក្នុងព្រៃធំ។”

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់