វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្រណាង
ន. [ស្រ-ណាង]
លំនៅមានសណ្ឋានជាធ្នះ តែមានដំបូល ធ្វើលើដើមឈើធំ សម្រាប់នៅបណ្ដោះអាសន្ន ឱ្យផុតភ័យអំពីសត្វសាហាវមានខ្លាជាដើម :
លំនៅមានសណ្ឋានជាធ្នះ តែមានដំបូល ធ្វើលើដើមឈើធំ សម្រាប់នៅបណ្ដោះអាសន្ន ឱ្យផុតភ័យអំពីសត្វសាហាវមានខ្លាជាដើម :
លំនៅមានសណ្ឋានជាធ្នះ តែមានដំបូល ធ្វើលើដើមឈើធំ សម្រាប់នៅបណ្ដោះអាសន្ន ឱ្យផុតភ័យអំពីសត្វសាហាវមានខ្លាជាដើម :
“ធ្វើស្រណាងនៅក្នុងព្រៃធំ។”