វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្រណោះ
កិ. [ស្រ-ណោះ]
នឹកស្ដាយស្រងោចចិត្ត, ភ្នកនឹកដល់ដំណើរដើមដែលធ្លាប់ ឬបានឃើញដំណែលដែលធ្លាប់ ក៏កើតលន្លង់លន្លោចចិត្ត ឬនឹកស្ដាយស្រងោច :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
នឹកស្ដាយស្រងោចចិត្ត, ភ្នកនឹកដល់ដំណើរដើមដែលធ្លាប់ ឬបានឃើញដំណែលដែលធ្លាប់ ក៏កើតលន្លង់លន្លោចចិត្ត ឬនឹកស្ដាយស្រងោច :
ឧទាហរណ៍
“ស្រណោះល្បែងកាលខ្លួនពីក្មេង, ស្រណោះកន្លែងដែលធ្លាប់នៅ។”
២
(ព.សា.) នឹកឃើញ, នឹកដល់, រឭកដល់ :
ឧទាហរណ៍
“ស្រណោះពេលព្រះអាទិត្យរៀបអស្ដង្គត។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់