វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្រន់
កិ. [ស្រន់]
ស្រាក, អន់, ថយ :
ស្រាក, អន់, ថយ :
ស្រាក, អន់, ថយ :
“មិនទាន់បាត់ឈឺទេ គ្រាន់តែស្រន់, ស្រន់អន់ឈឺ, បានស្រន់អន់ឃ្លាន។”
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ បន់ ថា បន់ស្រន់ គឺបន់សុំឱ្យជំងឺបានធូរស្រាល,ឱ្យបានដូចបន់ :
“អុជធូបបន់ស្រន់, បន់ស្រន់ឱ្យរួចផុតតពីជំងឺ។”