វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្រមើល
ន. [ស្រ-ម៉ើល]
សុខុមសត្វល្អិតក្រៃពេកស្ទើរមើលពុំឃើញច្រើនកើតនៅទីឬនៅវត្ថុសោគ្រោក មានសំបុកសត្វ, សំបកស៊ុតសត្វជាដើម :
សុខុមសត្វល្អិតក្រៃពេកស្ទើរមើលពុំឃើញច្រើនកើតនៅទីឬនៅវត្ថុសោគ្រោក មានសំបុកសត្វ, សំបកស៊ុតសត្វជាដើម :
សុខុមសត្វល្អិតក្រៃពេកស្ទើរមើលពុំឃើញច្រើនកើតនៅទីឬនៅវត្ថុសោគ្រោក មានសំបុកសត្វ, សំបកស៊ុតសត្វជាដើម :
“ស្រមើលរោមរសឹបរសាវដេកមិនលក់។”