វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្រមេះ
គុ., គុ.កិ. [ស្រ-ម៉េះ]
ដែលមានទឹកមុខចេញអាការៈឱ្យឃើញថាអៀនខ្មាសខ្លាំង ព្រោះទាល់ដំណើរ, ទាល់ផ្លូវ, ទាល់ច្រក :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលមានទឹកមុខចេញអាការៈឱ្យឃើញថាអៀនខ្មាសខ្លាំង ព្រោះទាល់ដំណើរ, ទាល់ផ្លូវ, ទាល់ច្រក :
ឧទាហរណ៍
“មុខស្រមេះ; ទាល់ស្រមេះ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់