វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្រមោល
ន. [ស្រ-ម៉ោល]
ម្លប់; រូបភាពព្រាងៗដែលប្រាកដតាមរូបដើម ដោយមានពន្លឺចាំងត្រូវ; រូបភាពក្នុងវត្ថុភ្លឺថ្លាមានកញ្ចក់និងទឹកថ្លាជាដើម ប្រាកដតាមសណ្ឋានរូបដែលឆ្លុះត្រូវត្រង់ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៣ ន័យនិយមន័យ
១
ម្លប់; រូបភាពព្រាងៗដែលប្រាកដតាមរូបដើម ដោយមានពន្លឺចាំងត្រូវ; រូបភាពក្នុងវត្ថុភ្លឺថ្លាមានកញ្ចក់និងទឹកថ្លាជាដើម ប្រាកដតាមសណ្ឋានរូបដែលឆ្លុះត្រូវត្រង់ :
ឧទាហរណ៍
“ស្រមោលភ្នំ; ស្រមោលមុខក្នុងកញ្ចក់។”
២
ស្លាកស្នាម, អ្វីដែលដិតដាម បន្សល់ទុកពីអតីតកាល :
ឧទាហរណ៍
“ស្រមោលស្នេហ៍, ស្រមោលអនុស្សាវរីយ។”
៣
(ព.ប្រ.) ខ្មោចបិសាច, ខ្មោចជួរជំបួរ :
ឧទាហរណ៍
“ស្រមោលចេះតែតាមបៀតបៀត (និយាយទៅតាមជំនឿ)។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់