វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្រយង់
កិ., គុ. [ស្រ-យ៉ង់]
រួយស្រពន់ងាស់គាំងសរសៃ ដោយប្រឹងចាប់កាន់លើក, ដោយទង្គិច, ទង្គុក, ប៉ះជល់ត្រូវជាដើម :
រួយស្រពន់ងាស់គាំងសរសៃ ដោយប្រឹងចាប់កាន់លើក, ដោយទង្គិច, ទង្គុក, ប៉ះជល់ត្រូវជាដើម :
រួយស្រពន់ងាស់គាំងសរសៃ ដោយប្រឹងចាប់កាន់លើក, ដោយទង្គិច, ទង្គុក, ប៉ះជល់ត្រូវជាដើម :
“ស្រយង់ដៃ, ស្រយង់ជើង។”
(ព.ប្រ.) ស្រពន់ចិត្ត, អន់ចិត្ត, ងាស់ចិត្ត។
“”