វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្រយាល
គុ. [ស្រ-យ៉ាល]
ដែលធ្លាយរយាលក្រៃពេក, ឆ្ងាយដាច់សង្វែង :
ដែលធ្លាយរយាលក្រៃពេក, ឆ្ងាយដាច់សង្វែង :
ដែលធ្លាយរយាលក្រៃពេក, ឆ្ងាយដាច់សង្វែង :
“ឆ្ងាយដាច់ស្រយាល។”
ដែលធ្លាក់ឆ្ងាយ ឬដែលធ្លាក់ពីទីខ្ពស់លន្លឹម :
“ធ្លាក់ស្រយាល។”
(ម.ព. ផ្លូវឆ្ងាយស្រយាល)។
“”
ផ្លូវដែលឆ្ងាយរយាលដាច់ស្រុកភូមិ។
“”
(ច្រ.ប្រ. ធ្លាក់ស្រយឺលឬស្រយើល ជាង)។