វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្រយុត
គុ. [ស្រ-យ៉ុត]
ទន់ល្វើយ ខ្សោយកម្លាំង, អស់សង្ឃឹម; ទន់គាំង :
ទន់ល្វើយ ខ្សោយកម្លាំង, អស់សង្ឃឹម; ទន់គាំង :
ទន់ល្វើយ ខ្សោយកម្លាំង, អស់សង្ឃឹម; ទន់គាំង :
“ស្រយុតចិត្ត, ស្រយុតដៃ។”
ស្រយុតងាស់គាំង, ស្រយង់ទន់ល្វើយខ្សោយកម្លាំង។
“”