វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្រលន
គុ. [ស្រ-ឡន]
ស្រលួតស្រឡះ; ធំសម, ធាត់សមរម្យ; ទ្រលុក; ស្រស់បស់; សន្លាង :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ស្រលួតស្រឡះ; ធំសម, ធាត់សមរម្យ; ទ្រលុក; ស្រស់បស់; សន្លាង :
ឧទាហរណ៍
“រូបស្រលន, ធាត់ស្រលន។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ ស្រលួតស្រឡះ; ធំសម, ធាត់សមរម្យ; ទ្រលុក; ស្រស់បស់; សន្លាង :
ស្រលួតស្រឡះ; ធំសម, ធាត់សមរម្យ; ទ្រលុក; ស្រស់បស់; សន្លាង :
“រូបស្រលន, ធាត់ស្រលន។”