វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្រវាស្រទេញ
កិ. [ស្រ-វ៉ា-ស្រ-ទេញ]
ខំប្រឹងខ្លាំង, សង្វាតខ្លាំង, ខ្មីឃ្មាតសង្វាតពេញកម្លាំង :
ខំប្រឹងខ្លាំង, សង្វាតខ្លាំង, ខ្មីឃ្មាតសង្វាតពេញកម្លាំង :
ខំប្រឹងខ្លាំង, សង្វាតខ្លាំង, ខ្មីឃ្មាតសង្វាតពេញកម្លាំង :
“ស្រវាស្រទេញរៀនសូត្រ។”
ដែលប្រឹងខ្លាំង, ដែលសង្វាតខ្លាំង :
“ធ្វើការស្រវាស្រទេញ, ឈឺឆ្អាលស្រវាស្រទេញ។”