វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្រវឹង
កិ. [ស្រ-វ៉ឹង]
ប្រែស្មារតី ឬងោង, ភ័ន្ត, វង្វេងស្មារតី ខុសពីប្រក្រតី ដោយសេពសុរាជាដើម :
ប្រែស្មារតី ឬងោង, ភ័ន្ត, វង្វេងស្មារតី ខុសពីប្រក្រតី ដោយសេពសុរាជាដើម :
ប្រែស្មារតី ឬងោង, ភ័ន្ត, វង្វេងស្មារតី ខុសពីប្រក្រតី ដោយសេពសុរាជាដើម :
“ស្រវឹងស្រា។”
(ព.ប្រ.) វក់ចិត្តទៅរកកាម។
“”
ភ័ន្តគំនិតដោយយល់ថា ខ្លួនមិនទាន់ចាស់, មិនទាន់មានរោគ, មិនទាន់ស្លាប់ទេ (ព.ពុ.)។
“”
(ម.ព. ស្រវឹងគំនិត)។
“”
ឡើងចាងព្រោះអាងថាខ្លួនមានទ្រព្យ។
“”
ប្រកាន់មានះកោងព្រហើនដោយអាងបុណ្យស័ក្ដិ ឬអាងគាប់គួរនឹងអ្នកធំ។
“”
(ម.ព. ស្រវឹងទ្រព្យ)។
“”