វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្រស់
គុ. [ស្រស់]
ដែលនៅសើម មិនទាន់ស្ងួត, មិនទាន់ក្រៀម :
ដែលនៅសើម មិនទាន់ស្ងួត, មិនទាន់ក្រៀម :
ដែលនៅសើម មិនទាន់ស្ងួត, មិនទាន់ក្រៀម :
“ត្រីស្រស់, បន្លែស្រស់។”
ដែលអស់ជាតិទឹក :
“បាយស្រស់ទឹក។”
ដែលមិនអាប់អន់, ល្អល្អះ; ឆើត, ឆើតឆាយ :
“មុខស្រស់, គ្រឿងសម្អាងស្រស់, ក្បាច់ស្រស់; ស្រីស្រស់។”
ដែលមិនទាស់ភ្នែក, ល្អមើល, សមរម្យ, ត្រូវបែបបទ :
“តែងខ្លួនស្រស់, ល្ខោនលេងស្រស់ណាស់។”
(ព.ប្រ.) ស្រស់ហាក់ដូចជាញញឹមមករក, ស្រស់ប៉ប្រៃ។
“”
ស្រស់ដោយបបូរមាត់ប៉ប្រិម, ស្រស់ប្រិមប្រិយ។
“”
ស្រស់ប្រពៃ។
“”
ស្រស់ត្រចង់ឬស្រស់ត្រយង់ភ្លឺថ្លា។
“”