វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្រអាប់
គុ. [ស្រ-អាប់]
ដែលអាប់អន់ មិនស្រស់, មិនថ្លា; តិចពន្លឺ, តិចរស្មី :
ដែលអាប់អន់ មិនស្រស់, មិនថ្លា; តិចពន្លឺ, តិចរស្មី :
ដែលអាប់អន់ មិនស្រស់, មិនថ្លា; តិចពន្លឺ, តិចរស្មី :
“សម្បុរស្រអាប់។”
(សរសេរជា ស្រអ័ព្ទ ក៏បាន "ដែលមិនច្បាស់ ព្រោះមានអ័ព្ទ" ដូចជា មេឃស្រអ័ព្ទ; ប៉ុន្តែច្រើនប្រើ ស្រអាប់ មកយូរហើយ។ ម.ព. អ័ព្ទ ផង)។