វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្រាក
កិ., គុ. [ស្រាក]
បានអន់; ស្រាល, ធូរស្រាល :
បានអន់; ស្រាល, ធូរស្រាល :
បានអន់; ស្រាល, ធូរស្រាល :
“ស្រាកឈឺ, ស្រាកកំហឹង, ភ្លៀងឥតស្រាក។”
ស្រាកអស់កម្លាំង, អន់អស់កម្លាំង; អន់ឈឺ, បានអន់គ្រាន់បើ, បានធូរស្រាលគ្រាន់បើម្ដងៗ (ច្រើននិយាយតែពីជំងឺ)។
“”
(ម.ព. ស្រាន្ត ផង)។