វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្រាពក៍
ន. [ស្រាប]
ជើងពានមានមាត់ឆែកៗឬជារំពត់ក្រចាប់ ឬក៏មានមាត់ធ្លុះជារន្ធរហុយជុំវិញ :
ជើងពានមានមាត់ឆែកៗឬជារំពត់ក្រចាប់ ឬក៏មានមាត់ធ្លុះជារន្ធរហុយជុំវិញ :
ជើងពានមានមាត់ឆែកៗឬជារំពត់ក្រចាប់ ឬក៏មានមាត់ធ្លុះជារន្ធរហុយជុំវិញ :
“បារីមួយស្រាពក៍ (ច្រើនហៅ ជើងស្រាពក៍)។”
ផ្តិលយ៉ាងធំមានជើងភ្ជាប់ជាមួយ :
“ស្រាពក៍ដាក់ទឹក (រ.ស.) ហៅ ព្រះស្រាពក៍)។”
(ម.ព. ជើងស្រាពក៍ ផង)។