វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ស្រាយ
កិ. [ស្រាយ]
ធ្វើឱ្យរលា, ឱ្យរសាយ :
ធ្វើឱ្យរលា, ឱ្យរសាយ :
ធ្វើឱ្យរលា, ឱ្យរសាយ :
“ស្រាយចំណង។”
រំសាយគំនុំ។
“”
ប្រែចេញពីភាសាមួយជាភាសាមួយ; ពន្យល់សេចក្ដីដែលកំបាំងឱ្យច្បាស់លាស់; ថ្លែងសេចក្ដីកំបាំងប្រាប់ :
“ស្រាយសេចក្ដី, ស្រាយអាថ៌កំបាំង។”
ប្រែប្រាប់ពន្យល់។
“”
ដែលមិនមែនជាខ្លឹមឬដែលឥតខ្លឹម :
“សាច់ស្រាយ, ឈើស្រាយ។”
ប៉ែកសាច់ឈើដែលឱបពីក្រៅខ្លឹម :
“ខ្លឹមជាប់ស្រាយ។”